W czasie jesienno - zimowym bardzo wiele osób doświadcza tak zwanej depresji sezonowej. Przyjmuje się, że depresja ta powstaje na wskutek braku światła słonecznego we wczesnych godzinach porannych. Utrudnia to wydzielanie hormonów i prowadzi do zaburzeń w rytmie dnia i nocy.

Zmianie ulega między innymi stężenie serotoniny, która odpowiada za kontrolę nastroju. Osoba, która doświadcza depresji sezonowej czuje się smutna, przygnębiona, rezygnuje z dotychczasowych aktywności, wycofuje się z życia towarzyskiego. Ponadto czuje nieodpartą potrzebę spożywania pokarmów zawierających węglowodany, gdyż pobudzają one wydzielanie serotoniny, a to ma wpływ na tymczasowe polepszenie jej nastroju.

Specjaliści podają, że przedstawione powyżej zmiany nastroju pojawiają się na ogół jesienią, nasilają zimą i ustępują wraz z nadejściem wiosny lub lata - depresja jesienna. Innym rodzajem, również częstym, jest depresja wiosenna, która dotyka nas na wiosnę.

Depresja sezonowa, tak samo jak każdy inny typ depresji, dotyka dużo częściej kobiety niż mężczyzn. Według danych statystycznych, aż osiemdziesiąt procent osób, których dotyka depresja sezonowa, to właśnie kobiety.