Stosunek możnych do snów bywał ambiwalentny. Gdy były po ich myśli, uchodziły za boskie objawienia. Gdy nie spełniały ich oczekiwań, potępiano je jako diabelskie omamienia, a wtedy zarówno śniącemu, jak i objaśniaczowi groziło posądzenie o herezję i śmierć na stosie inkwizycji. Zadziwiające, że mimo to rozwinęła się w średniowieczu pewnego rodzaju kultura snów. Reprezentowały ją liczne publikacje, które wszakże nie miały charakteru odkrywczego, lecz opierały się w większości na koncepcjach starożytnych, jeśli oczywiście takowe były akceptowane przez Kościół i władzę świecką jako „nie wzbudzające podejrzeń. Liczne idee starożytnych przemilczano, tak że w sumie interpretacja snów natrafiła na poważne utrudnienia i bariery. Poczynając od drugiej połowy XIV wieku, głównie jednak w wiekach XV i XVI, nastąpił renesansowy przełom. Po wielu stuleciach, w których tłumiono życie umysłowe, nastąpiła teraz reakcja w postaci odrodzenia antyku. Wrócono do zdobyczy starożytnych, by nareszcie wprowadzić umysłowe ożywienie.
Bywają banalne marzenia senne, które przetwarzają jedynie przeżycia dnia codziennego, tak że w ogóle nic z nich nie wynika. Służą one przede wszystkim złagodzeniu wewnętrznych napięć. Nie należy więc na siłę doszukiwać się głębszego sensu w każdym śnie, jak zdarza się to niekiedy w samodzielnej analizie. Prowadzi to bowiem do błędnych interpretacji, które niczego nam nie rozjaśnią. Jeśli więc w jakimś marzeniu sennym nie potrafimy dostrzec absolutnie żadnego znaczenia i żadnego komunikatu, to w zasadzie można je spokojnie odłożyć ad acta. To, że dany sen nie zawiera żadnego istotnego przekazu, można przeważnie wyczuć instynktownie.
}
Część snów niesie jednak ważne przesłanie ( na przykład niepozorna śniąca się bielizna ), co również daje się często wyczuć instynktownie, gdy na przykład wspomnienie jakiejś sennej wizji nie daje nam spokoju. Podświadomość nie tylko wysyła do nas komunikaty, ale również próbuje zwrócić naszą uwagę na istotne sprawy. Kto nauczy się poddawać swoje sny refleksji i rozumieć je, temu dużo łatwiej będzie poznać, które z nich są ważne, a które nie. W marzeniach sennych mogą tkwić rozmaite przesłania. Zależy to w decydującym stopniu od osobowości i indywidualnej sytuacji życiowej. Informacje dają nam możliwość oparcia swego życia na szerszym fundamencie, gdy uwzględniamy podświadome sygnały w układaniu własnego życia. Utrzymujemy w ten sposób higienę psychiczną, zapobiegając wewnętrznym zaburzeniom, a także otrzymujemy praktyczną pomoc w radzeniu sobie z codziennymi sprawami.
Rozwój nowoczesnej interpretacji snów ( to znaczy tłumaczenia sobie, na przykład co mogła oznaczać śniąca się bielizna) stał się możliwy w dużej mierze dzięki uniezależnieniu psychologii od teologii, filozofii i medycyny, co nastąpiło w XIX wieku. Psychologia stała się wtedy samodzielną dyscypliną naukową, która wszakże po dziś dzień ma jakby dwie twarze, gdyż zalicz się ją częściowo do nauk przyrodniczych, częściowo zaś do humanistycznych. Najważniejsze impulsy do rozwoju analizy snów pochodzą od wiedeńskiego neurologa Zygmunta Freuda, choć miało tu również swój udział wielu innych badaczy. Swoimi odkryciami na temat podświadomości i marzeń sennych Freud wkroczył na zupełnie nowe obszary, wyprzedzając myślą praktycznie wszystkich psychologów swojej epoki. Jego wpływ sięga aż po dzisiejszą psychologię , która w obecnej swej postaci byłaby bez Freuda nic do pomyślenia mimo wszystkich nowych odkryć i dalszego rozwoju. Stali się sławni również dwaj uczniowie Freuda, którzy jakiś czas ściśle z nim współpracowali: Carl Gustav Jung i Alfred Adler.