Kryteria wyznaczające to, co można zaliczyć w ramy dnb, posiadają bardzo szerokie spektrum. Istnieją znaczące różnice między poszczególnymi podrodzajami i dlatego tyle ich, w ramach tegoż właśnie gatunku, zostało sklasyfikowanych.

Podstawowym kryterium mogącym zakwalifikować muzykę jako drum and bass jest tempo. W sumie nie ma traków poniżej 160 uderzeń na minutę. bpm muzyki na przełomie lat stopniowo rosło i obecnie zwykle posiada ok. 174 bpm. Drum and bass, jako muzyka przeznaczona głównie do odtwarzania w na imprezach, zwykle posiada podobne tempo, aby poszczególne utwory można było łatwo zmiksować. Ważnym kryterium jest także rytm, inny niźli popularny w muzyce elektronicznej takiej jak house czy techno. Pomimo metrum 4/4, ścieżka bitu jest nacechowana synkopami i zwykle o wiele bardziej skomplikowana niż w wymienionych gatunkach. Rozbudowana linia basowa jest również typową właściwością gatunku, aczkolwiek najczęściej bass w muzyce z podgatunku liquid różni się od tego występującego w neurofunk. Kolejne elementy muzyki bywają bardzo różne, w dnb usłyszysz niemal wszystkie dzwięki, od ciepłych, soulowych wokali, po darksideowe, charczące basy.

Muzycy, którzy nie tworzyli muzyki w stylu intelligent drumnbass powoli zaczęli odchodzić od oryginalnego stylu jungle, bit ich muzyki stał się mniej złożony, coraz częściej pojawiał się agresywny, regularny i dominujący snare, co w koncu doprowadzi do narodzin gatunku hardstep. W tym samym czasie inni producenci promowali drumnbass mający być bardziej popularny, inspirowany poniekąd hiphopem - Jump-Up. Był też styl zwany Rollers, pochodzący od intelligent drum and bass, ale posiadający bardziej soulowe brzmienie.

Przyszedł czas sporych sukcesów tej muzyki na polu komercyjnym, już w 1995 roku Goldie wydał swój album Timeless, który osiągnął siódmą pozycję na UK Charts. Dnb natychmiast ewoluował. Hardstep rozdzielił się na dwa podgatunki: na nacechowany brakiem brzmiących naturalnie instrumentów techstep, który inspirowany jest muzyką techno i klimatem pochodzącym z filmów science fiction, oraz na darkstep, w którym główną rolę odgrywają skomplikowane i mroczne linie basowe tworzące darksajdową atmosferę. Gatunek wchłonął również kolejne elementy innych rodzajów muzyki.

Dwaniej bardzo często dodatkową cechą drumnbass było to, iż był on muzyką tworzoną w całości przy użyciu komputera lub innych urządzeń i odtwarzaną z płyt winylowych. Dziś, gdy istnieją grupy grające drum’n'bass na żywo, nie jest to już żadnym kryterium.

W roku 1995 obserwować można było ważny przełom w historii gatunku. Rozgłos zdobyła odmiana, którą od pewnego czasu wydawał LTJ Bukem i jego wytwórnia płytowa Good Looking Records, odmiana która brzmi zupełnie inaczej niż przesiąknięte ragga jungle, czyli intelligent dnb. W związku z tym, aby rozgraniczyć te dwa nurty, prasa zaczęła stosować termin drumandbass odnoszący się do muzyki o lżejszej atmosferze inspirowanej ambientem.

W 1997 roku producenci skupili się na techstepie, atmosfera tworzonej muzyki stawała się coraz bardziej techniczna i "niepokojąca". Zainteresowanie muzyką drum and bass powoli malało, między innymi za sprawą rosnącej popularności gatunków czerpiących z d&b, ale posiadających nieco wolniejsze bpm, stosujących przystępnie brzmiące sample i bardziej melodyjnych, takich jak twostep i uk garage. Z powodu spadku zainteresowania gatunek przeżywał załamanie, odrodzenie przyszło dopiero po wydaniu takich singli Bodyrock (Andy C and Shimon) czy Shake UR Body (Shy FX). Po 1998 nastąpił wyłaniać sie neurofunk, posiadający elementy takich rodzajów drumnbass jak techstep czy darkstep i cechujący się bardzo rozbudowaną linią basową i technicznym brzmieniem… Więcej znajdziesz tutaj - drum and bass