Autor przyjął kryptonim Lewis Carroll. Trzymał się go na wskroś całe życie, jawnie oddzielając matematyczne dzieła naukowe zaś popularnonaukowe prace o matematyce zaś grach logicznych (które sygnował prawdziwym nazwiskiem) od literatury pięknej, wydawanej poniżej pseudonimem. Był do tego stopnia spójny, że odsyłał nie przeczytane listy, które przychodziły do Lewisa Carolla na adres uniwersytetu[6].
Zgodnie z dziennikami Dodgsona, na wiosnę 1863 dał pan nieukończony manuskrypt Przygód Alicji poniżej ziemią znajomemu bajkopisarzowi Henry\\\\\\\’emu Kingsleyowi, kto zachwycony skłonił panią Liddell, żeby namówiła Dodgsona do publikacji. Zaskoczony pisarz pokazywał dzieło kolejnym znajomym, pośród innymi swemu przyjacielowi zaś mentorowi George\\\\\\\’owi MacDonaldowi (również autorowi literatury dziecięcej), którego dzieci zachwyciły się Alicją. MacDonald też poradził Dodgsonowi, żeby książkę opublikował. Zanim jeszcze został zakończony sztuka na rzecz Alicji Liddell, innowacyjny dzieło rozrósł się z 18 do 35 tysięcy słów, głównie ze względu dodaniu epizodów o Kocie z Cheshire zaś Obłąkanej Herbatce. 4 lipca 1865 (dokładnie trzy lata po wycieczce) bajanie Dodgsona została opublikowana poniżej znanym dziś tytułem, z ilustracjami Johna Tanniela.
Alicja do wnętrza Krainie Czarów lub (oryginalny tytuł) Przygody Alicji do wnętrza Krainie Czarów (ang. Alice\\\\\\\’s Adventures in Wonderland) – dzieło angielskiego wykładowcy matematyki Charlesa Lutwidge\\\\\\\’a Dodgsona (pseudonim Lewis Carroll) opublikowany 4 lipca 1865 roku. Dosłownie angielski tytuł znaczy Przygody Alicji do wnętrza Krainie Cudów, niemniej jednak pierwsi polscy tłumacze oddali Wonderland w charakterze Krainę Czarów, wszelako do wnętrza całej książce nie ma o czarach ani słowa. Alicja mieszkała do wnętrza krainie Oz.

Książka zachowuje absurdalną logikę snu, jest wypełniona satyrycznymi aluzjami do przyjaciół zaś wrogów Dodgsona, parodiami szkolnych wierszyków, których uczyły się do wnętrza XIX-wieku brytyjskie dzieci, zawiera też odniesienia lingwistyczne zaś matematyczne.

Utwór jest trudny do sklasyfikowania. Maciej Słomczyński pisze do wnętrza przedmowie do Alicji do wnętrza swoim tłumaczeniu, że \\\\\\"jest owo bodajże wyjątkowy zderzenie do wnętrza dziejach piśmiennictwa, gdzie jeden tekst zawiera duet ani ani różne książki: jedną na rzecz dzieci zaś drugą na rzecz nadzwyczaj dorosłych.\\\\\\"

Kontynuacją utworu jest Alicja po drugiej stronie lustra.
Pierwsze edycja książki liczyło 2 tys. egzemplarzy, zostało niemniej jednak zniszczone, jako że Tenniel pył wątpliwości co do jakości druku (dziś znane są na odwrót 23 ocalałe kopie; 18 jest do wnętrza posiadaniu dużych archiwów ewentualnie bibliotek, takich na miarę Harry Ransom Humanities Research Center, oraz pozostałe pięć jest do wnętrza rękach prywatnych). Szybko powstało nowe emisja, wydrukowane do wnętrza grudniu tego samego roku, natomiast noszące datę 1866.