Trudno dziś ustalić, w którym roku Brauner wykonał swoje pierwsze prace w metalu. kute Teoretycznie mogło to mieć miejsce już około 1923 roku, skoro - jak podaje Prześledzenie recenzji wystaw prowadzić może do wniosku, że technika ta pozostawała niejako na marginesie jego twórczości i zajmował się nią raczej sporadycznie.
Już w 1921 roku recenzent warszawskiej wystawy ZTKSP pisał o artyście, że zaprezentował się jako indywidualność ciekawa, kute wszechstronna, wiecznie niezadowolona, szukająca i z niezwykłą łatwością wypowiadająca się czy to w słonecznym portrecie, w ekspresjonistycznych kompozycjach lub kubistycznych wizjach.
Pierwotne myśli Braunera o karierze muzycz­nej musiały zostać porzucone na skutek utraty pełnej władzy w dłoni. Okoliczność ta zadecydowała o przerwaniu nauki w kon­serwatorium i poświęceniu się sztukom plastycznym. Działalność artystyczna Wincentego Braunera (imię przybrał na cześć Van Gogha), związana przede wszystkim z Łodzią, była bar­dzo wszechstronna. kute Poza malarstwem, uprawianym całe życie, zajmował się również grafiką, ilustrował książki. balustrady kute Współpracował z Mojżeszem Brodersonem i Henochem Kohnem w ich przedsię­wzięciach teatralnych.
Weinzieher — był on pierw­szym artystą po Szwarcu, który przyswoił tę na nowo odkrytą tech­nikę kute bramy. kute Trudno również odpowiedzieć na pytanie, w jakim stopniu twórczość artystyczna Braunera dotyczyła metaloplastyki i czy wykuwanie w metalu szło u niego w parze z uprawianiem malar­stwa.
Pierwszym artystą, który przejął od Szwarca technikę wykuwa­nia w metalu był Icchak Wincenty Brauner (ur. Łódź 1887, zm. Oświęcim 1944).kute Swą edukację w dziedzinie sztuk pięknych roz­począł w Łodzi, pobierając lekcje rysunku w tamtejszej prywatnej szkole Jakuba Kacenbogena. Lata 1908-1911 to okres berlińskich studiów, jednocześnie w Hochschule fur die bildenden Kiinste w konserwatorium.
Były to prace tworzone pod silnym wpływem twórczości grupy Die Brucke zwłaszcza Heckela i Kirchnera. Wraz z tymi dziełami pojawiły się w sztuce Braunera wyobrażenia stanów ekstatycznych, biologicz­na deformacja, nerwowy kontur. W pracach artysty dość wyraź­nie uwidoczniły się także inspiracje twórczością Chagalla. W latach 20. kute XX wieku zaczął nawiązywać do powstałego pod jego wpływem realizmu ekspresyjnego. Prymitywizacja rysunku, wprowadzenie przez Braunera do niektórych obrazów o tematyce żydowskiej ele­mentów groteskowych oraz napisów hebrajskich, świadczyć miały o wpływach na jego sztukę twórczości zarówno Chagalla, jak i Ad­lera
W latach 20. XX wieku Brauner zaczął wykuwać płaskorzeźby w metalu, jednakże tech­niki tej nie uczynił głównym środkiem artystycznego wyrazu, po­został przede wszystkim malarzem. kute Twórczość Braunera kształtowały różnorodne wpływy. Po wcze­snej fazie impresjonistycznej i silniejszej postimpresjonistycznej, dzieła artysty coraz wyraźniej odzwierciedlały jego fascynację niemieckim ekspresjonizmem. Jako członek Jung Idysz wykonywał m.in. grafiki w technice linorytu negatywowego.
Takim też Brauner pozostał - artystą poszukującym, wszechstron­nym, unikającym szablonu, odnajdującym się w różnych techni­kach, gatunkach, stylach. kute
Jego malowidła wyróżniały na ogół: emocjonalność, ekspresja i rytmika linii, brak fakturowego zróżnicowania, ponadto pewna nerwowa chaotyczność i nieraz niedbałość techniki
kute Poza malarstwem, uprawianym całe życie, zajmował się również grafiką, ilustrował książki. Współpracował z Mojżeszem Brodersonem i Henochem Kohnem w ich przedsię­wzięciach teatralnych. Projektował i wykonywał dekoracje, kostiu­my, kukły do sztuk żydowskich. balustrady Zaprojektowana przez niego scenografia do wystawionego w Łodzi w 1921 roku Dybuka Szy­mona Skiego, należała do najwybitniejszych przykładów eks­pres) oni stycznej scenografii w Polsce