Będąc w stolicy naszych zachodnich sąsiadów mamy możliwość podziwiać sporo zabytków. Każdy z nich to pamiątka przeszłości, czasem tej znamienitej a czasami i złej. I tak jak Brama Brandenburska symbolizuje pokój oraz wolność, tak Mur berliński – po niemiecku Berliner Mauer - symbolizuje zimną wojnę a takżerozdział Niemiec. Długi na 45 kilometrów mur dzielił zdobyty przez Armię Czerwoną pod k. drugiej wojny światowej Berlin na dwie części: Berlin Wschodni przynależny do Niemieckiej Republiki Demokratycznej (NRD), będący sektorem radzieckim i Berlin Zachodni, będący terenem wpływów amerykańskich, angielskich i francuskich. Zabieg ten był czysto polityczny, a miał w zamyśle wstrzymanie uciekających ze wschodu Niemiec na zachód mieszkańców, w największym stopniu cenni byli wykształceni eksperci. A należy wiedzieć, że w czasie dwunastu lat okresu 1949 – 1961 r. zbiegło około 2,7 mln obywateli zamieszkujących wschodnie regiony Niemiec. Pierwszy sekretarz i komunista Walter Ulbricht był wielce niezadowolony z takiej sytuacji i rozkazał wykonanie niejawnego projektu o kryptonimie „Mur chiński” (przygotowany przez Ericha Honeckera). Nakazano robotnikom wzniesienie wysokiego na ½ m muru z cegieł, a później podniesienie go o betonowe elementy a także druty kolczaste, aby udaremnić powszechną emigrację. Ponadto, w trakcie zebrania, które odbyło się 5 sierpnia 1961 roku, przywódcy ugrupowań komunistycznych zgodzili się na gruntowne uszczelnienie granicy. Działania przygotowawcze do całkowitej likwidacji przejścia nie pozostały niezauważalne, zatem uchodźcy nagminnie uciekali w ostatnich możliwych tygodniach, przekraczając 4 tyś. 12 sierpnia. Realizacja projektu „Muru Chińskiego” podpisana została przez Ulbrichta właśnie w sobotę 12 sierpnia. Równocześnie ogłoszono, że tylko specjalnie pozwolenia będą zezwalały na przejście muru. I tak najczęściej emeryci mieli do tego prawo w ramach „łączenia rodzin”. Najęto dużą ilość policjantów, żołnierzy oraz strażników granicznych. Kolejnego dnia zahamowano wszelką łączność komunikacyjną pomiędzy obydwoma częściami Berlina, a w celu całkowitej szczelności zamurowywano nawet budynki stojące w ciągu muru granicznego. Próby przekroczenia granicy bez NRD-owskich upoważnień kończyły się śmiercią, i z tej przyczyny zginęło 239 osób. Bez jakichkolwiek ogródek otwierano do nich ogień. Pierwszym zamordowanym był Rudolf Urban, a ostatnim Chris Gueffroy. Stawianie muru było rozbieżne z porozumieniem powojennym co do okupacji Niemiec. Jednak nic nie poskutkowały żadne protesty zachodnich mocarstw jak też manifestacje berlińczyków, zamieszkujących obie strony muru. Mur ciągle rozbudowywano. W pierwszym stadium ustawiono zasieki z drutu kolczastego – rok 1961, w drugim tzw. „zasieki ulepszone” 1962-1965. Od 1963 r. tworzono pasy „spalonej ziemi” równolegle do muru, zaminowano je jak również wzbogacono w systemy automatycznego ostrzału i mechaniczne „potykacze”. Przez dziesięciolecie 1965-1975 skupiono się na zastępowaniu zasieków betonowymi częściami. Od 1975 r. trwał czwarty etap tak zwany „Grenzmauer 75”. Mur czwartej generacji był bardzo wymyślny – uzbrojony beton wysoki na 3,6 metra i szeroki na 1,5 m. Rozmontowywanie Muru berlińskiego rozpoczęto od 9 listopada 1989 r.. Jego pozostałości są jedną z wielu atrakcji turystycznych.

O komfortowy nocleg w Berlinie nie musimy się niepokoić. W skład pięciogwiazdkowych berlińskich hoteli należą hotele Berlin - Kempinski Hotel Bristol Berlin jak również Sofitel Berlin Schweizerhof Hotel.